ဘောလုံးကစားသမားနေရာ က Over/Under ဂိုးရလဒ်အပေါ် ဘယ်လိုသက်ရောက်မှုရှိလဲ။

ဘောလုံး အားကစားသည် ကစားသမားအရေအတွက် တူညီနေရုံမျှဖြင့် ပွဲကစားပုံချင်း အမြဲတမ်းတူညီလိမ့်မည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ဘောလုံးအသင်းတစ်သင်းတွင် ကစားသမားဘယ်နှယောက်ရှိလဲ ဆိုသည့်မေးခွန်းကို တစ်သင်းလျှင် ကွင်းအတွင်း ကစားသမား ၁၁ ယောက်စီရှိသည်ဟု ရှင်းလင်းစွာ ဖြေဆိုနိုင်သော်လည်း ထိုကစားသမား ၁၁ ယောက်သည် နည်းပြ၏ ကစားကွက်အစီအမံအပေါ် မူတည်၍ တာဝန်ယူရပုံချင်း များစွာကွာခြားနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဘောလုံးကစားသမားနေရာများကို ဆန်းစစ်ရာတွင် နောက်ခံလူ၊ ကွင်းလယ်လူ သို့မဟုတ် တိုက်စစ်မှူးဟူသော အမည်နာမသက်သက်ကိုသာ မကြည့်ဘဲ ကွင်းအတွင်းရှိ “လက်တွေ့အခန်းကဏ္ဍနှင့် တာဝန်ယူမှု” ကိုပါ ကြည့်ရှုရမည်ဖြစ်ပါသည်။

ဘောလုံးအားကစားတွင် ကစားသမားများ၏နေရာ သည် ခေတ်သစ်ကစားကွက်စနစ်များတွင် ပိုမိုအရေးပါလာပါသည်။ အကြောင်းမှာ ကစားသမားတစ်ဦးသည် ကွင်းအတွင်း နေရာတစ်ခုထက်မက တာဝန်ယူကစားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် Fullback နောက်ခံလူများသည် ကွင်းလယ်ထဲအထိ ဝင်ရောက်ကစားခြင်း၊ တိုက်စစ်မှူးများသည် ကစားကွက်ချိတ်ဆက်ရန် အောက်ဆင်းကစားခြင်းနှင့် ခံစစ်ကွင်းလယ်လူများသည် ပြိုင်ဘက်တိုက်စစ်ကို ဖြတ်တောက်ရုံသာမက တိုက်စစ်ဆင်မှုကိုပါ စတင်ပျိုးထောင်ပေးခြင်းတို့ ပြုလုပ်လာကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဘောလုံးဆန်းစစ်ဝေဖန်သူများ အနေဖြင့် ထိုကစားသမားနေရာများသည် ကွင်းအတွင်း နေရာလွတ်များ၊ ပွဲအရှိန်အဟုန်နှင့် အသင်း၏ မျှခြေတို့အပေါ် မည်သို့သက်ရောက်မှုရှိသည်ကို သေချာစောင့်ကြည့်ရမည် ဖြစ်သည်။

Inverted Wing-back နှင့် False Nine တို့က တိုက်စစ်ဇုန်များကို ဘယ်လိုပြောင်းလဲစေလဲ။

Inverted Wing-back ဆိုသည်မှာ အသင်းက ဘောလုံးပိုင်ဆိုင်ထားချိန်တွင် ကွင်းလယ်ထဲအထိ ဝင်ရောက်ကစားသော Fullback နောက်ခံလူများကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအခန်းကဏ္ဍသည် ကွင်းလယ်ဇုန်တွင် ကစားသမားအရေအတွက် ပိုမိုများပြားလာစေရန် ကူညီပေးသဖြင့် အသင်းအနေဖြင့် နောက်တန်းမှတစ်ဆင့် ဘောလုံးကို ပိုမိုတည်ငြိမ်စွာ အပေးအယူလုပ်နိုင်ပြီး ကွင်းလယ်တွင် ဘောလုံးဆုံးရှုံးနိုင်ခြေ အန္တရာယ်ကိုလည်း လျှော့ချပေးနိုင်သည်။ သို့သော် အားနည်းချက်မှာ အသင်းက ဘောလုံးချက်ချင်း ဆုံးရှုံးသွားချိန်တွင် Fullback များ၏ ဘေးတိုက်နေရာများ သို့မဟုတ် နောက်ကွက်လပ်များ ပိုမိုပွင့်ထွက်သွားနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

False Nine ဆိုသည်မှာ ကစားကွက်ချိတ်ဆက်ရန် အောက်သို့ဆင်းကစားပြီး ပြိုင်ဘက် ဗဟိုနောက်ခံလူ (Center-back) များကို ၎င်းတို့၏နေရာမှ ဆွဲထုတ်သည့် တိုက်စစ်မှူးအမျိုးအစားဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နောက်ခံလူက နောက်သို့လိုက်ပါလာပါက ခံစစ်တန်း၏နောက်ကွယ်ရှိ နေရာလွတ်များ ပွင့်ထွက်သွားပြီး ကွင်းလယ်လူများ ပြေးဝင်တိုက်စစ်ဆင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နောက်ခံလူက လိုက်မလာပါကလည်း False Nine အနေဖြင့် ဘောလုံးလက်ခံရန် နေရာလွတ်ရရှိကာ ကစားကွက်ကို ဆက်လက်ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအခန်းကဏ္ဍသည် ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံးဘောလုံးသမား ၏ တစ်ဦးချင်းအရည်အချင်းတစ်ခုတည်းအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်မဟုတ်ဘဲ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကစားသမားများ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် တိုက်စစ်ဆင်မှုစနစ်တစ်ခုလုံး၏ တည်ဆောက်ပုံအပေါ်တွင်ပါ မူတည်ပါသည်။

ခံစစ်ကွင်းလယ်လူက အသင်းဖွဲ့စည်းပုံ၏ ခိုင်မာမှုကို ဆုံးဖြတ်သည်။

ခံစစ်ကွင်းလယ်လူသည် နောက်တန်းခံစစ်အရှေ့ရှိ နေရာလွတ်များကို ပိတ်ဆို့ခြင်း၊ ပြိုင်ဘက်တိုက်စစ်ကို ဖြတ်တောက်ခြင်းနှင့် ခံစစ်မှ တိုက်စစ်သို့ ဘောလုံးချိတ်ဆက်ပေးခြင်း စသည့် တာဝန်များ ရှိသည်။ အကယ်၍ ခံစစ်ကွင်းလယ်လူက နေရာယူမှုကောင်းမွန်ပါက အသင်းအနေဖြင့် ကွင်းလယ်နှင့် နောက်တန်းကြားရှိ ကွက်လပ်များကို လျှော့ချနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်များအနေဖြင့် အန္တရာယ်ရှိသောဇုန်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ပိုမိုခက်ခဲသွားစေမည် ဖြစ်သည်။

အပြန်အလှန်အားဖြင့် ခံစစ်ကွင်းလယ်လူသည် နေရာလွတ်ထွက်သွားပါက သို့မဟုတ် တာဝန် အလွန်များသွားပါက ပွဲကစားပုံက ချက်ချင်းပွင့်ထွက်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်များအနေဖြင့် ဂိုးဧရိယာအရှေ့တွင် ဘောလုံးလက်ခံရန် နေရာလွတ်များ ရရှိသွားနိုင်သလို ခံစစ်တန်းကြားထဲသို့ ဖြတ်တောက်ပေးပို့မည့်နေရာများ ပွင့်သွားခြင်း သို့မဟုတ် အလယ်အလတ်အကွာအဝေးမှ အဝေးကန်ချက်များဖြင့် ဂိုးကန်သွင်းခွင့် အခွင့်အရေး ပိုမိုရရှိလာနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဤကစားသမားနေရာသည် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အပြန်အလှန် ပိတ်ဆို့ကစားမည့် ပွဲမျိုးလား သို့မဟုတ် အကြိတ်အနယ် ဂိုးသွင်းပြိုင်ကြမည့် ပွဲမျိုးလားဆိုသည်ကို  အဆုံးအဖြတ်ပေးသည့်  အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သည်။

High Pressing သည် မြင့်မားသောရမှတ်များ၏ အခွင့်အလမ်းကို မည်သို့တိုးစေသနည်း။

High Pressing ဆိုသည်မှာ ပြိုင်ဘက်အသင်းအား ၎င်းတို့၏ နောက်တန်းဇုန်ကတည်းက ကစားသမားများကို အပေါ်သို့ တိုးမြှင့်၍ ပိတ်ဆို့ဖိအားပေးကစားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘောလုံးကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်လုယူရန်နှင့် ပြိုင်ဘက်ဂိုးပေါက်နှင့် အနီးဆုံးနေရာတွင် ဘောလုံးရရှိရန် ဖြစ်သည်။ အင်္ဂလန်ဘောလုံးလိဂ် ရှိ အသင်းအတော်များများတွင် ဤကစားကွက်ဗျူဟာကို ပွဲအရှိန်မြှင့်ရန်နှင့် ပြိုင်ဘက်ကို ဖိအားအောက်တွင် အမှားအယွင်းဖြစ်စေရန် ဘတ်ကန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရခက်အောင် တွန်းအားပေးသည့်နေရာ၌ အသုံးပြုကြသည်။ ထို့ကြောင့် အဆင့်မြင့် ဘောလုံး အားကစားတွင် မည်သည့်အသင်းက ဘောလုံးပိုင်ဆိုင်မှု ပိုများသလဲဆိုသည်ကိုသာ တိုင်းတာခြင်းမဟုတ်ဘဲ မည်သည့်ဇုန်တွင် ဘောလုံးကို ပြန်လည်လုယူနိုင်သလဲဆိုသည့် အချက်ကိုပါ ထည့်သွင်းဆန်းစစ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ကွင်းအပေါ်ပိုင်းတွင် ဘောလုံးလုယူနိုင်ခြင်းက ဂိုးပေါက်နှင့်နီးကပ်စွာ ဂိုးကန်သွင်းခွင့်များကို ဖန်တီးပေးနိုင်ပုံ

အသင်းအနေဖြင့် ပြိုင်ဘက်ဂိုးဧရိယာနှင့် နီးကပ်သောနေရာတွင် ဘောလုံးကို ပြန်လည်လုယူနိုင်ပါက နောက်တန်းမှ စတင်ရန် သို့မဟုတ် တဖြည်းဖြည်းချင်း အပေးအယူလုပ်တက်လာရန် မလိုအပ်တော့သဖြင့် ဂိုးကန်သွင်းခွင့် ဖန်တီးနိုင်ရန်အတွက် ကစားကွက်အဆင့်ဆင့် အသုံးပြုရမှုကို လျှော့ချပေးနိုင်သည်။ မိမိတို့ဇုန်အတွင်း ဘောလုံးဆုံးရှုံးသွားသော ပြိုင်ဘက်အသင်းအနေဖြင့် ခံစစ်တန်းကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရန် အချိန်မရတော့ဘဲ ဖြစ်တတ်သဖြင့် ပုံမှန်ပွဲစဉ်များထက် အန္တရာယ်ရှိသောဇုန်အတွင်းရှိ နေရာလွတ်များ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပွင့်ထွက်သွားစေသည်။

ဤအချက်သည် ကွင်းအပေါ်ပိုင်းမှ ဖိအားပေးကစားခြင်း (High Pressing)နှင့် ဂိုးအပေါ် (Over) ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာနိုင်ခြေတို့အကြား ဆက်စပ်နေရသည့် အဓိကအကြောင်းအရင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အသင်းတစ်သင်းသည် စနစ်တကျနှင့် တစ်ကွင်းလုံး စုစည်းညီညွတ်စွာ ဖိအားပေးနိုင်ပြီး ပြိုင်ဘက်အသင်းအနေဖြင့်လည်း နောက်တန်းမှ ဘောလုံးပေးပို့ထွက်ခွာရန် အခက်အခဲရှိနေပါက၊ ပြိုင်ဘက်၏ အမှားအယွင်းများမှတစ်ဆင့် ဂိုးကန်သွင်းခွင့်ရရှိမည့် အလားအလာများ ပိုမိုမြင့်တက်လာမည်ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်ရာ ဘောလုံးဆန်းစစ်ဝေဖန်သူများ အနေဖြင့် အဆိုပါဖိအားပေးမှုသည် အသင်း၏စနစ်တကျ တည်ဆောက်ထားသော ကစားကွက်ဗျူဟာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းလား သို့မဟုတ် ရံဖန်ရံခါမှသာ ဘောလုံးကို လိုက်လံလုယူခြင်းမျိုးလားဆိုသည်ကို သဲသဲကွဲကွဲ ခွဲခြားသိမြင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကစားဟန်နှစ်မျိုးစလုံးသည် ပွဲစဉ်အတွင်း ထွက်ပေါ်လာမည့် ဂိုးအရေအတွက်အပေါ် သက်ရောက်မှုချင်း များစွာကွာခြားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဖိအားပေးမှုနောက်ကွယ်ရှိ နေရာလွတ်များသည် ပွဲကစားပုံ ပွင့်ထွက်သွားစေမည့် စည်းကမ်းချက်ဖြစ်လာပုံ

ကွင်းအပေါ်ပိုင်းမှ ဖိအားပေးကစားခြင်း (High Pressing) တွင် တစ်ကွင်းလုံးရှိ နေရာလွတ်များကို ကန့်သတ်ချုပ်ကိုင်နိုင်ရန်အတွက် နောက်တန်းခံစစ်လိုင်းကို အပေါ်သို့ မြှင့်တင်ထားရန် လိုအပ်သည်။ ထိုကဲ့သို့ ခံစစ်တန်းကို အပေါ်သို့ မြှင့်တင်လိုက်သည့်အခါ ခံစစ်တန်း၏နောက်ကွယ်ရှိ နေရာလွတ်များသည် အသင်းအတွက် အဓိကစိုးရိမ်ရသည့် အန္တရာယ်ဇုန် ဖြစ်လာသည်။ အကယ်၍ ပြိုင်ဘက်အသင်းက ထိုဖိအားပေးမှုကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ဘောလုံးပေးပို့နိုင်သွားပါက ပွဲအခြေအနေသည် ပြိုင်ဘက်အတွက် ထိုးဖောက်တိုက်စစ်ဆင်ရန် နေရာလွတ်များ ချက်ချင်းပွင့်သွားပြီး ဘောင်ခတ်၍မရသော တန်ပြန်တိုက်စစ် အခွင့်အရေးများဆီသို့ ချက်ချင်းကူးပြောင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

ပွဲကစားပုံ ပွင့်ထွက်သွားစေမည့် စည်းကမ်းချက်များတွင် အသင်းတစ်သင်းချင်းစီ၏ စုစည်းမှုမရှိဘဲ ဟန်ချက်ပျက်စွာ ဖိအားပေးမိခြင်း၊ နောက်တန်းခံစစ်လူများ တုံ့ပြန်မှုနှေးကွေးခြင်း သို့မဟုတ် ကွင်းလယ်လူများက ခံစစ်တန်းအရှေ့ရှိ နောက်ကွယ်နေရာလွတ်များကို အချိန်မီ ပိတ်ဆို့နိုင်ခြင်းမရှိခြင်း စသည့်အချက်များ ပါဝင်သည်။ အကယ်၍ ဤအခြေအနေများအားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပေါ်လာပါက ပွဲစဉ်အတွင်း ကွင်းအပေါ်ပိုင်း၌ ဘောလုံးလုယူနိုင်မှုမှတစ်ဆင့် ရရှိမည့် ဂိုးသွင်းခွင့်များသာမက ပြိုင်ဘက်အသင်း၏ တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်မှုများမှ ရရှိလာမည့် ဂိုးသွင်းခွင့်များပါ ဒွန်တွဲထွက်ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကစားကွက်ဗျူဟာအမည်ကိုသာ ကြည့်ရှုခြင်းထက် ဤကဲ့သို့သော ကွင်းတွင်းလက်တွေ့အခြေအနေများကို ဆန်းစစ်ခြင်းက ဂိုးအပေါ် (Over) ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာနိုင်ခြေကို ပိုမိုတိကျစွာ ခန့်မှန်းတွက်ချက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အဓိကနောက်ခံလူ ပွဲထွက်ခွင့်မရှိခြင်းက ဂိုးပေးရနိုင်ခြေအန္တရာယ်ကို ဘယ်လိုမြင့်တက်စေလဲ။

အဓိကနောက်ခံလူတစ်ဦး ပွဲထွက်ခွင့်မရှိခြင်းသည် တစ်ဦးချင်းစီ၏ အရည်အချင်းစွမ်းဆောင်ရည်ပိုင်းကိုသာ ထိခိုက်စေသည်မဟုတ်ဘဲ ခံစစ်တန်း၏ နေရာအကွာအဝေးညှိနှိုင်းမှု၊ ကွင်းတွင်းအပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှုနှင့် တစ်ကိုယ်လုံးအတိုင်းအတာဖြင့် ခံစစ်စနစ်တစ်ခုလုံး၏ တည်ငြိမ်မှုကိုပါ ပျက်ပြားစေနိုင်သည်။ ကမ္ဘာ့ဖလား ကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့်ပြိုင်ပွဲကြီးများတွင် အဓိကနောက်ခံလူမရှိသည့် အသင်းများသည် ၎င်းတို့၏ ကစားဟန်ဗျူဟာကိုပါ မဖြစ်မနေ ပြောင်းလဲပြင်ဆင်ကြရလေ့ရှိသည်။ အကြောင်းမှာ ခံစစ်အကာအကွယ်ပေးခြင်းဆိုသည်မှာ တစ်ဦးချင်းပြိုင်ဆိုင်မှုအပေါ်၌သာ မူတည်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အသင်းတစ်သင်းလုံး၏ စုစည်းမှုနှင့် ခံစစ်တန်းအကွာအဝေး တည်ဆောက်ပုံအပေါ်တွင်ပါ မူတည်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အဓိက ဗဟိုနောက်ခံလူ (Center-back) မရှိခြင်းက ခံစစ်တန်းထိန်းချုပ်မှုအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသည်။

အဓိက ဗဟိုနောက်ခံလူ (Center-back)များသည် နောက်ခံလူအချင်းချင်းကြား ရှိရမည့် အကွာအဝေးကို ညှိနှိုင်းပေးခြင်း၊ လူကျွံဘောကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် ခံစစ်တစ်ခုလုံးကို ညွှန်ကြားခြင်း စသည့် တာဝန်များကို အဓိကယူထားလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာမှ ကစားသမားမရှိသည့်အခါ ခံစစ်တန်းသည် အောက်သို့ အလွန်အကျွံ ဆင်းသွားမိခြင်း သို့မဟုတ် အချိန်အခါမဟုတ်ဘဲ အပေါ်သို့ လိုင်းတက်မိခြင်း စသည့် အချိန်ကိုက် တုံ့ပြန်မှုဆိုင်ရာအမှားအယွင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ ဤကဲ့သို့ ခံစစ်တန်း ထိန်းချုပ်မှုလွဲချော်ခြင်းကြောင့် ပြိုင်ဘက်အသင်းများအတွက် ခံစစ်ကြားထဲသို့ ချဉ်းကပ်ပေးပို့မည့် ဘောလုံးလမ်းကြောင်းများ ပွင့်သွားနိုင်သလို နောက်တန်းခံစစ်၏ နောက်ကွယ်ရှိ နေရာလွတ်များကိုလည်း လွယ်ကူစွာ ဝင်ရောက်ထိုးဖောက် တိုက်စစ်ဆင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးများ ပိုမိုရရှိသွားစေသည်။

ဤသက်ရောက်မှုသည် ပြိုင်ဘက်က လာရောက်တိုက်စစ်ဆင်သည့်အချိန်၌သာ ဖြစ်ပေါ်သည်မဟုတ်ဘဲ မိမိအသင်းက နောက်တန်းမှတစ်ဆင့် ဘောလုံးကိုစတင်ပြီး တက်လာရန် ကြိုးပမ်းသည့် အချိန်တွင်လည်း ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။ အကယ်၍ အစားထိုးဝင်ရောက်ကစားသော နောက်ခံလူသည် ဘောလုံးပေးပို့ရာတွင် တည်ငြိမ်မှုမရှိပါက အသင်းအနေဖြင့် ဘောလုံးကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသောဇုန်အတွင်း ပြိုင်ဘက်၏ ချက်ချင်းတန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်မှုကို ခံရနိုင်ပါသည်။

ဗဟိုနောက်ခံလူအတွဲနှင့် ဘောလုံးတည်ဆောက်ပုံ မတည်ငြိမ်သည့်အခါ ခံစစ်တည်ဆောက်ပုံတစ်ခုလုံး ဟန်ချက်ပျက်သွားပုံ

ဗဟိုနောက်ခံလူအတွဲအနေဖြင့် ဘောလုံးဝင်ရောက်ဖျက်ထုတ်ရမည့် အချိန်ကိုက်တုံ့ပြန်မှု၊ နောက်သို့ဆင်း၍ နေရာယူထိန်းချုပ်မှုနှင့် လူကပ်ကစားရာတွင် အချင်းချင်း အပြန်အလှန် လဲလှယ်တာဝန်ယူမှု စသည့် ဗျူဟာမြောက်နားလည်မှုများ ကောင်းစွာရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့နှစ်ဦးအကြား တွဲဖက်ကစားရသည်မှာ အသားမကျသေးပါက သို့မဟုတ် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမရှိပါက ဗဟိုနောက်ခံလူ၊ Fullback နှင့် ခံစစ်ကွင်းလယ်လူတို့အကြားရှိ ခံစစ်ကွက်လပ်များ ပိုမိုပွင့်ထွက်သွားနိုင်သည်။ ထိုကဲ့သို့ နေရာယူမှုအကွာအဝေးပိုင်းဆိုင်ရာ အသေးအဖွဲ အမှားအယွင်းတစ်ခုသည် ပြိုင်ဘက်အသင်းအတွက် ချက်ချင်း ဂိုးကန်သွင်းခွင့် အခွင့်အရေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပါသည်။

ထို့အပြင် အဓိကနောက်ခံလူသည် အသင်း၏ တိုက်စစ်စတင်ပုံအပေါ်၌လည်း များစွာသက်ရောက်မှု ရှိသည်။ အကယ်၍ အစားထိုးဝင်ရောက်လာသော နောက်ခံလူသည် ရှေ့တန်းသို့ ဘောလုံးထိရောက်စွာ ပေးပို့နိုင်စွမ်းနည်းပါးပါက၊ အသင်းအနေဖြင့် အချိန်ကြာကြာကစားရန် ဖိအားပေးခံရနိုင်သလို မိမိတို့ဘက်မှ ခံစစ်ပြင်ဆင်မှု မပြည့်စုံသေးခင် ဘောလုံးလွယ်လွယ်ကူကူ ဆုံးရှုံးသွားရတတ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ခံစစ်တည်ဆောက်ပုံတစ်ခုလုံး ဟန်ချက်ပျက်သွားခြင်းနှင့် ဘောလုံးတည်ဆောက်ပုံ မတည်ငြိမ်ခြင်းတို့ ဒွန်တွဲလာသည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဂိုးပေးရနိုင်ခြေအန္တရာယ်သည် ကစားသမားတစ်ဦးချင်းစီ သီးခြားစီမပါဝင်နိုင်ခြင်းထက် ပိုမိုကြီးမားပြင်းထန်လာပြီး ဂိုးအပေါ် (Over) ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာရန် ပိုမိုနီးစပ်သွားစေသည်။